Omgaan met wandelend natuurschoon

Kobus, de hardwerkende tuinder staarde naar de blauwe zee. Eindelijk vakantie. Het inpakken was een hele klus geweest. De rit naar Zuid-Frankrijk was meegevallen. De kinderen hielden zich prima in de auto en nu eindelijk heerlijk bakken in de zon. Trui was in de tent gebleven. 'Laat mij maar even alleen, ik moet een beetje uitrusten. Neem jij de kinderen maar mee'. Het strand liep al behoorlijk vol. De kinderen zwaaiden zo nu en dan naar pa. Jan van vijftien had beloofd bij de kleintjes te blijven. Nu kon Kobus echt relaxen.

Trui had ook nog gezegd: 'Wil jij eens met Jan praten, want ik zag hem nogal slikken toen er een meisje vlakbij bijna helemaal bloot in de zon ging liggen. Help hem eens een beetje hoe hij daarmee om moet gaan.' Kobus voelde zich niet op z'n gemak. Hij hield van de natuur, van felle kleuren, van bloemen. Tuinieren was niet alleen zijn vak, maar ook zijn liefde. Hij had genoten op reis van de bergen, de wisselende landschappen. Wat hem betreft zaten ze nu in de bergen, maar ja, de kinderen wilden naar het strand. En wat doe je daar met al dat wandelend natuurschoon om je heen? Bij teveel bloot keek hij maar de andere kant op, maar ja, mooi is mooi..

We zijn er verlegen mee

Wat zou u aan zoon Jan vertellen? Veel lezers van Opwekking geven hun kinderen een beschermd gezin. Er is controle op welke TV-programma's er worden gezien en welke kleren gedragen worden. Maar ouders hebben het er moeilijk mee om over zulke dingen te praten. In onze samenkomsten komt dit onderwerp ook niet makkelijk aan de orde. De oudere generatie had het vroeger wel wat makkelijker. Ze waren zeker net zo nieuwsgierig als de jeugd van nu, maar de gelegenheid om bloot te zien, was er veel minder.

Ik merk dat er vaak behoefte is aan praktisch advies, zonder schoolmeesterachtig te zijn. Iets dat je kunt gebruiken om je eigen levensstijl te bepalen. De vraag: hoe gaan we om met 'wandelend natuurschoon' is niet alleen van belang in de vakantie. Zelfs Harderwijk, waar ik woon is niet meer 'veilig'. We hadden tot voor kort nog een 'bloot verbod', maar dat is nu opgeheven.

Kunnen we erom lachen?

Hoe vinden we een levenshouding die niet wereldvreemd maakt en toch mooi is in de ogen van God. Misschien dat naar aanleiding van dit artikel ouders eens met hun gezin praten, vooral met een lach. De vraag is: 'Hoe reageer je nu als man op een aantrekkelijke vrouw?'

Dit werd voor mij een vraag, toen we in Thailand woonden tijdens de Vietnamoorlog. Onze grensstad Ubon, met 40.000 inwoners was verdubbeld met 20.000 militairen en 20.000 prostituées. Velen van hen waren aantrekkelijk en sommigen beeldschoon. Ze deden hun best mijn aandacht te trekken. Hoe reageer je daarop? In die tijd las ik hoe de Zwitserse christen-arts Paul Tournier zich ook afvroeg: 'Wat zeg ik tegen de politie als ik een ongeluk veroorzaak omdat ik mijn hoofd omdraaide en een knappe vrouw nakeek?'

Het hielp niet om te zeggen: 'Ze is niet mooi'. Ik las in Filippenzen 4: 7: 'en de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten behoeden in Christus Jezus.' Ik leerde heel praktisch over deze dingen met Vader te praten. De vrede van God begon te werken. Ik ging doen wat vers 8 zegt: 'Al wat waar, al wat waardig, al wat rechtvaardig is, al wat rein, al wat beminnelijk, al wat welluidend is, al wat deugd heet en lof verdient, bedenk dat'. Dus als ik een mooie vrouw zag, die extra de aandacht trok, ging ik Bijbels denken: wat mooi! Maar ik moest ook waardig zijn, dat is met respect. Respect is een kernachtig onderdeel van Bijbelse liefde! Die vrouw is geen ding, maar een mens. Dit respect veranderde mijn houding tegenover deze meisjes. Daardoor konden Wil en ik later ook een aantal van hen tot Jezus leiden!

Hoe kijk je?

Bijbels denken betekent: ik heb wel seksuele gevoelens, ik weet ook wel wat mooi is, maar ik weiger om mijn seksuele gevoelens te richten op die vrouw. Jezus zegt: 'Een ieder, die een vrouw aanziet om haar te begeren, heeft in zijn hart reeds trouwbreuk met haar gepleegd' (Matth. 5:28). Je kunt niet voorkomen dat je een mens ziet, maar hoe kijk je?

Een Thai voorganger vertelde me eens openhartig hoe hij met dat probleem omging. Op het platteland van Thailand zie je overal kleine koffiehuizen, waar je iets koels kunt drinken en wat kunt eten. Meestal zijn de muren behangen met de binnenpagina van Playboy. Hij verteld me: als ik daar binnenkom, bid ik 'Heer, bewaar me om die foto's nadrukkelijk te bekijken, want dan komen er gevoelens los, die niet goed zijn.'

Kijken en dan begeren waar je geen recht op hebt, is een typisch kinderlijk gedrag. Denk maar aan de moeders die hun kleine kinderen mee uit winkelen nemen. 'Ik zie het, ik vind het leuk, dit wil ik nu hebben.' Volwassen worden betekent: leren omgaan met je verlangens, leren wachten, leren andere gevoelens voorrang te geven. Volwassen worden betekent: 'Leuk, mooi, maar niet voor mij', en doorlopen. Je kunt 'leren kijken' zonder steeds 'te moeten vechten.'

Op het strand

Je kunt je kinderen opvoeden met respect voor anderen die met woord en gedrag botsen met onze eigen principes. Wat wij 'prikkelend' vinden is cultureel bepaald. Er zijn culturen waar vrouwen van boven geen kleding dragen, maar wel rokken tot op de tenen. Het zien van een bloot been is daar voor een man prikkelend. Word je geconfronteerd met 'sensueel naakt' dan kun je je afkeren of bijvoorbeeld gaan getuigen van de Heer..

Gevoel van humor helpt ook! Van meisjes en vrouwen heb ik geleerd, dat respect voor een ander ook een sleutel is op de vele vragen over 'hoe kleed ik me, hoe gedraag ik me als vrouw'. Ik moet me ook realiseren wat de plaatselijke gevoelens zijn, hoe men in de gemeente denkt.

In Matth. 6:22 zegt Jezus tegen zowel mannen als vrouwen: 'als je oog helder is, is het hele lichaam licht'. Ga dus met 'licht' in je ogen op vakantie, geniet van al het mooie, maar laat de vuiligheid van de hedendaagse cultuur je aanbidding voor de Schepper niet bederven!

Téo van der Weele