KRACHTPATSERS

 "Zou je voor me kunnen bidden om kracht? Ik ben eigenlijk behoorlijk moe. Ik vind dit pastorale werk in de gemeente toch wel een hele klus en op mijn werk is het ook niet allemaal zo gemakkelijk."
Bertus keek me met een paar vragende en vermoeide ogen aan.  Een drukke baan, een gezin met vijf kinderen en dan ook nog actief in de gemeente... Ik kon me zijn vraag goed indenken. Als pastoraal werker moet jezelf ook wel eens bijtanken. We hadden samen een aantal pastorale contacten besproken. In een enkele situatie zat hij vast, en vroeg om advies om te zien of hij nieuwe openingen kon vinden. Mijn eerste reactie, op zijn vraag om gebed voor meer kracht, was gelijk: "Ja, natuurlijk." We bleven even stil zitten. Ik wilde voor het bidden, mijn gedachten ordenen en vooral opnieuw aan Vader vragen hoe Hij de dingen zag. Onverwacht kreeg ik de indruk dat er iets heel anders speelde. In plaats van te bidden, keek ik hem weer aan en begon meer vragen te stellen. Al gauw bleek dat ik midden in de roos zat! Wat was er aan de hand?

Geen sprake van

In de stilte was het alsof er een dialoog op gang kwam tussen God en mij: "Ik denk er niet aan om hem nog meer kracht te geven. Hij zou het vast gebruiken om nog harder te rennen en nog sneller op te branden. De kracht die Ik hem nú geef, is genoeg. Er is geen sprake van dat je hem moet zegenen met "meer kracht"... Ik houd teveel van hem, zijn gezin, zijn werk en de kerk..." Daarna werd het gesprek met Bertus een gebed met open ogen. Hij begon in te zien dat God het recht heeft om grenzen te stellen aan onze taak. Niet iedereen heeft dezelfde gaven. Al gaat er een wereld verloren zonder Jezus, dan betekent dat nog niet dat wij ons een ongeluk moeten rennen. De 'lieflijke voeten' (Romeinen 10:15; Jesaja 52:7; Efeziërs 6:15), zijn voeten van vrede! Dit voorval werd ook een aanleiding om met anderen eens te praten over de vraag: Waarom bidden we om meer kracht? Vaak verwacht men kracht van God om een taak uit te voeren waarvan men denkt dat die moet gebeuren. Als een soort bankrekening waarvan je ongelimiteerd geld kunt opnemen! De gedachte dat God wel eens 'nee' kan zeggen en ons dwingt om 'binnen de begroting te werken' is hen vreemd. Je vraagt toch gewoon om kracht als je dat nodig hebt?!. .

Kracht als mode-woord

We leven in het TV-tijdperk waarin al het belangrijke in 45 seconden gezegd moet worden. Modewoorden zoals relaties, discipelschap, aanbidding, geestelijke oorlogsvoering, emotionele genezing, kennen we wel. Ik heb de indruk dat het woordje 'kracht' een nieuw modewoord wordt in de jaren negentig.

Wat is echter de bijbelse betekenis van kracht? Als Jezus in Handelingen 1 vers 8 kracht belooft is dat niet iets vaags. Bijbelse kracht geeft richting aan, je kunt ermee uit de voeten. De schuchtere Timotheüs hoorde van Paulus dat kracht op zichzelf onvoldoende is, we hebben liefde van God en bezonnenheid nodig (van te voren nadenken over de gevolgen) om kracht goed toe te passen (II Timoteüs 1:7). Paulus botste met het Griekse begrip van kracht, toen hij over de kracht van Jezus sprak. De Grieken hadden meer interesse voor een soort 'Rambo'-figuur, die eigenhandig een heel leger zou verslaan. Een god die zich liet kruisigen? Dat was te gek om los te lopen. De neiging om een krachtpatser-god te zoeken zit er ook bij ons nog diep in. Eigenlijk haten we van nature onze zwakte. Dat is geen wonder. We zijn toch geschapen om te leven, de schepping te besturen? De zondeval heeft echter behoorlijk wat verknoeid.
Een gekruisigde Jezus? Is dát kracht?
Kracht is ook het thema van de komende Vierhouten-conferentie, waar ik ook weer van harte aan meewerk. Verder ben ik zelf actief met het thema 'de kracht van vrede'. We horen geweldige verhalen en ik maak ze ook wel mee. God doet nog wonderen. Wat hunkeren we toch naar de openbaring van kracht!

De kracht van Jezus

De wat bezorgde vraag waar ik mee rondloop is echter: "Wat doen we met het Kruis van Jezus en met de woorden van Paulus: 'als ik zwak ben dan ben ik sterk', 'Ik kwam tot u met vrezen en beven' en wat bedoelt hij als hij schrijft over het 'zwakke van God' (I Korintiërs 1:25)? Bijbelse kracht gaat niet om energie, maar om wat Jezus doet. Kracht is niet het, maar Hem! Er zijn nogal wat natuurlijke krachten, die we zelfs los van een persoonlijke relatie met Jezus kunnen gebruiken. Denk eens aan een meeslepende prediking, een indringend lied, een overtuigend gesprek. Menselijke warmte kan al zoveel doen in de ander. Paulus was bekend met technieken om anderen te beïnvloeden (II Korintiërs 2:4). Overtuigingskracht en helder communiceren is broodnodig. Ook binnen het pastoraat zijn er technieken mogelijk om iets duidelijk te maken. Het gevaar zit niet in de techniek, maar in het hart van de pastorale werker. De toetssteen is steeds weer: staat Jezus centraal? Dat kunnen we beoordelen door te letten op ons eigen leven. Worden we geleid door de problemen of door de liefde van God? Gaat het bij ons om een idee, of om de persoon van Jezus? Proberen we om mensen te beïnvloeden met ons idee, volgens onze theologie, of brengen we mensen aan voet van het kruis en doen we dan zelf bescheiden een stap terug?
Mijn vriend Bertus had teveel hooi op zijn vork genomen. De kracht die hij van God kreeg was gewoon op. Extra genade-toelagen van de Heer maakten dat hij steeds weer kracht kon opnemen. Totdat God zei: "Nee, Ik geef je nu niets meer, doe het maar met wat je hebt, ga beter om met je leven, je gezin en je roeping". Als we bidden en God zwijgt of nee zegt, vraag je dan eens af of dit is omdat Hij van je houdt! Bidden om kracht? Accoord, als het gaat om een manifestatie van Jezus in ons, Die dan gelijk kan zeggen: neem eens vakantie, Ik ben de Zaligmaker, niet jij! God is liefde - ook voor pastorale werkers!

Teo van der Weele